Lange tijd woonde ik in een klein dorpje zo’n 70 km ten zuiden van Napels. Ik bracht mijn zoon naar school en nam elke morgen een ‘cafe’ in de bar. Ik kocht de krant bij ‘Matteo’, de sympathieke eigenaar van de plaatselijke kiosk. Elke morgen maakte ik met hem een praatje. Ik nam deel aan het plaatselijke dorpsleven en bracht ook veel tijd door aan het strand met mijn Italiaanse man, schoonfamilie en vrienden. Ook werkte ik zowel bij plaatselijke familiebedrijfjes als bij grote multinationals.

Vooral in mijn prive leven was het van groot belang dat ik de taal zo snel mogelijk goed ging beheersen. Helaas spraken maar weinig mensen Engels.

Gelukkig ging dat vrij gemakkelijk. Mijn achtergrond waarbij ik op universitair niveau Frans had geleerd en mijn grote liefde voor taal in het algemeen hielpen daarbij!

Eenmaal terug in Nederland besloot ik dat ik graag mijn kennis en ervaring wilde gebruiken bij het geven van Italiaanse les. Al weer meer dan 12 jaar lang help ik mensen om zich beter in dit prachtige land met zulke bijzondere mensen in het Italiaans te kunnen redden.